Test Ford Mustang Mach-E: transplantatie geslaagd!

Een Ford Mustang zonder een brullende V8 of – godbetert – een Ecoboost-motor maar met een volledig elektrische aandrijving. De Mach-E mag men gerust een interne revolutie noemen bij de Amerikaanse constructeur. Maar kan je die sportieve genen van het model zomaar transplanteren naar een EV? Ik mocht de elektrische Mustang twee dagen lang aan de tand voelen. Ziehier het verdict!

Toen ik de Mach-E oppikte werd mij tijdens een korte briefing op het hart gedrukt dat Ford – ondanks de pittige aandrijflijn – deze Mach-E zelf niet als een “performance car” omschrijft. Een blik op de technische fiche laat nochtans vermoeden dat het nu ook weer geen pannenkoek is. Wat we met de modelnaam “Mach” ook niet meteen verwachtten.

Het aanbod bestaat uit twee batterypacks van 76 en 99 kWh en je kan ook kiezen tussen achterwielaandrijving en vierwielaandrijving. Deze laatste heeft afzonderlijke elektromotoren op de voor- en achteras. Het totale aanbod ziet er zo uit:

Laden

Laden was er niet meteen bij tijdens deze korte test, maar toch even vermelden dat de Mach-E zowel “traag” (AC), als snel (DC) kan laden. Bij een gewoon stopcontact thuis is de Mach-E wel even zoet. Bij de grootste batterypack zit je toch tegen de 40 uur laadtijd aan. Gelukkig gaat het sneller met een 11 kW wallbox, waarbij je – afhankelijk van de gekozen batterypack – tussen de 6 à 10 uur laadtijd moet rekenen. Bij 50 kW snelladers is dat een kleine twee uur en bij ultrasnelle laders van 150 kW een dik halfuur. Ford faciliteert ook het laden op publieke netwerken met vijf jaar gratis toegang tot AC en DC laadpunten in Europa (1 jaar bij Ionity). Opgepast, dit is niet hetzelfde als gratis laden. Bij veel providers moet je een flat fee betalen voor je kan beginnen laden.  

Connectiviteit en veiligheid

Wat connectiviteit betreft is deze Mach-E helemaal bij de les met zijn SYNC-interface, die bijvoorbeeld ook draadloze updates mogelijk maakt dankzij zijn cloud-connectiviteit. De belangrijkste tool voor de gebruiker is de FordPass-app die linkt aan SYNC. Daarmee gebruik je je smartphone als sleutel, maar je kan er ook een trip mee plannen, allerlei voertuiginstellingen mee programmeren, de auto op afstand starten, de laadcycli monitoren, etc. Een slim detail: op de middenstijl kan je een code ingeven voor het geval de batterij van je smartphone plat is.

Met intelligent Adaptive Cruise Control, Pre-Collision Intersection Assist (om ongevallen op kruispunten te vermijden) , lane centering en een handsfree modus (met beperkte functionaliteit in de EU) is de Mach-E ook op het vlak van veiligheidssnufjes helemaal bij de les.

Cockpit

Het eerste wat opvalt wanneer je plaats neemt achter het stuur, is het gigantische centrale verticale touchscreen. Daarmee bedien je zowat alle functies: het multimediasysteem, de verwarming, de rijmodi, etc. Alles wijst zichzelf vrij snel uit en voor wie het allemaal niet meteen duidelijk is, brengt de handleiding met video-instructies soelaas. Toch is er ook nog een flink uit de kluiten gewassen volumeknop voor de radio. Een leuk detail.

Op het minuscule dashboard – dat er uitziet als een uitgerokken smartphone – krijg je alleen de hoogstnodige informatie zoals de snelheid. Op het stuur enkele klassieke knoppen voor de bediening van het multimediasysteem en de cruise control. In vergelijking met het hightech touchscreen ogen zowel het dashboard als de stuurknoppen wel wat cheap. Dat kan overigens niet gezegd worden van de rest van het interieur: hoogwaardige materialen en goed afgewerkt.

Rijden

Ik reed met de 351 pk sterke topversie die meteen ook de grootste autonomie heeft. Die trekt een sprint van 0 naar 100 km/u in 5,1 seconden. Misschien niet ludicrous fast maar toch nog indrukwekkend voor een auto die tegen de 2,2 ton aanzit. Maar bon, al dat accelereren is plezant voor een paar keer, autonomie is voor de meeste EV-rijders ondertussen de échte prioriteit. En die kan je het beste bewaren door in de “Whisper”-stand te rijden, waarbij je wat minder vermogen krijgt. De “Active”-stand is wat men bij andere merken doorgaans de “Comfort”-stand noemt. Het beste compromis tussen vermogen en autonomie. Wil je toch eens op zoek naar naar die 5 seconden en een “sjiek”, dan schakel je de “Untamed”-modus in. Overigens kan je in alle modi de e-Pedal functie inschakelen, waarbij je afremt door het gaspedaal los te laten en zo extra energie terugstuurt naar de batterijen.

Een beetje jammer vond ik het ontbreken van een versnellingspook. Want in de Mach-E is dat een draaiknop. Plaatsbesparend maar een nostalgische verwijzing naar de politiek incorrecte benzineslurpers zou een leuke toets geweest zijn.

Komen we aan bij het deel waar de Mustang Mach-E vooral het verschil zal willen maken met de andere EV’s in dit segment: de vertaalslag van zijn sportieve genen naar elektrisch. En daar kan ik alleen maar met lof strooien. Mede dankzij Belgische Ford-ingenieurs uit Lommel is dit een behoorlijk strak sturende EV-SUV, zonder daarom echt in te boeten op comfort. Zowel bij het insturen als wegaccelereren heb je het sportieve stuurgevoel van een achterwielaandrijver … zelfs in de AWD-versie waar ik mee reed. De Mach-E gaat laat zich ook agressief maar toch gedoseerd in de ankers gooien.

Bestellen: wees er snel bij

De Ford Mustang Mach-E kon u vorig jaar al online bestellen en de eerste leveringen komen er vanaf maart aan. Ford kiest voor een volledig online-bestelling met aflevering bij de dealers. Omdat ieder EU-land maar bepaalde quota krijgt en de interesse zeer groot is volgens Ford België, zal het vooral zaak zijn om snel te bestellen.

Of u kan natuurlijk ook wachten tot het einde van het jaar, wanneer de Mach-E GT op de markt komt. Met 487 pk, 860 Nm koppel en een sprint van 0 naar 100 km/u in 3,7 seconden mogen we deze elektrische Mustang van Ford wél een performance car noemen.

Het bericht Test Ford Mustang Mach-E: transplantatie geslaagd! verscheen eerst op FLEET.be.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *